Στην ακρη του βατηρα / Μαρια Γοργια

Με underground διάθεση και τα απολύτως απαραίτητα σκηνικά, σε απόσταση αναπνοής από το κοινό και συχνά μέσα ή ακόμα και μαζί με αυτό, η Μαρία Γοργία χορογραφεί την Σάνια Στριμπάκου σε solo performance, υπογείως της πλατείας Bάθη.

Η θεματική είναι η γυναίκα στις μέρες μας, δηλαδή η γυναίκα σε κρίση. Αντιμέτωπη με όσες εμμονές και αυτοματισμούς της επιβάλλονται κοινωνικά, ρόλοι και κανόνες συμπεριφοράς που την ορίζουν και την περιορίζουν ασφυκτικά. Με κείμενα από Σάμιουελ Μπέκετ και Χάινερ Μύλλερ να μας μεταφέρουν από το φως στο σκοτάδι, αναφορές στις σχέσεις και την αλλοτρίωση που συνοδεύει την ζωή στις μητροπόλεις, η Σάνια Στριμπάκου εκπέμπει άνεση και σιγουριά ακόμα και στα πιο δύσκολα – τα αυτοσχεδιαστικά και διαδραστικά – κομμάτια ενώ η κινητική δουλειά είναι εκφραστική, γειωμένη στην καθημερινότητα και δένει αρμονικά με το κείμενο. Εντυπωσιάζει η φυσικότητα με την οποία εισάγει και χειρίζεται το γυμνό στοιχείο, η ικανότητά της για σωματικές “μεταμορφώσεις” όπως και η ευκολία με την οποία οικειοποιείται και κάνει μέρος της αφήγησης, τις δυσκολίες που προκύπτουν από την διάδραση με το κοινό.


Στις αντιρρήσεις και ειδικότερα όσον αφορά στο αισθητικό κομμάτι, πιστεύω ότι ένας πιο γλυκός και στοχευμένος φωτισμός (αντί για το άσπρο φως που κυριαρχούσε) θα βοηθούσε στην δημιουργία ατμόσφαιρας. Σχετικά με την υποκριτική, δεδομένου ότι η performer έχει μεγαλύτερη εμπειρία στον χορό απ ότι στον λόγο, το αποτέλεσμα ήταν κατά πολύ άνω του μετρίου. Κάτι που με προβλημάτισε ήταν η παρουσία στόμφου και συναισθηματισμού. Δεν μιλάω για κάτι υπερβολικό σε ένταση ή διάρκεια, αλλά γενικότερα η λυρικότητα και η συναισθηματική φόρτιση, όταν απαντώνται εκεί που θα μπορούσαν να απουσιάζουν, μου γεννούν την αίσθηση του στημένου. Με την ίδια λογική, πιστεύω ότι υπάρχουν σκηνές που θα μπορούσαν κάλλιστα να γίνουν χωρίς την ανάγκη υπερθεματισμού (όπως πχ μέσα από την επανάληψη της ίδιας λέξης ή φράσης) καθώς οι ικανότητες της Σάνιας Στριμπάκου συνδυαστικά με τις χορογραφικές οδηγίες της Μαρίας Γοργίας, αρκούσαν για να παραχθεί η απαιτούμενη ποιότητα κινητικά και νοηματικά με πιο αφαιρετικό τρόπο.

Ξαναγυρνώντας στα “του υπογείου” είναι σημαντικό ότι η επιλογή του χώρου, η ελεύθερη συνεισφορά αντί του εισιτηρίου, αλλά και όλη η παράσταση, έχει στηθεί με γνώμονα το περιεχόμενο και την συμμετοχή των θεατών,  με διάθεση το έργο να γίνει πιο προσιτό, άμεσο και βιωματικό, μειώνοντας όσο είναι δυνατόν την απόσταση κοινού και performer. Τέλος, ακριβώς επειδή όλα τα παραπάνω, αποτελούν βασικό μέλημα των συντελεστών, είναι μια προσπάθεια δυνατή και καθαρή στις ποιότητες που παράγει.

Συντελεστές

Σύλληψη – χορογραφία – σκηνοθεσία – σκηνογραφία: Μαρία Γοργία
Ερμηνεία: Σάνια Στριμπάκου
Συμμετέχει: Τίμος Ζέχας
Κείμενα: Σάμιουελ Μπέκετ, Χάινερ Μύλλερ, Μαρία Γοργία, Σάνια Στριμπάκου
Βοηθός χορογράφου: Μυρτώ Δελημιχάλη
Επιμέλεια ήχου: Γιάννης Μισουρίδης
Φωτισμοί: Γιάννης Μισουρίδης
Φωτογραφία: Γιάννης Μισουρίδης