Atman / Toshio Matsumoto

Βλέπουμε συνεχώς το ίδιο καρέ· μια γιαπωνέζικη μάσκα από διαφορετικές αποστάσεις και οπτικές γωνίες σ’ ένα απόκοσμο, ψυχρό και άχρονο τόπο.

Δεν είμαστε σε θέση να πούμε τι αντιπροσωπεύει η μυστηριώδης αυτή μορφή.
Στις αλλεπάλληλες συναντήσεις μας μαζί της καταφέρνει να παραμείνει απρόσιτη σε κάθε είδους προσέγγιση.
Δεν γνωρίζουμε καν αν αυτή η λυπημένη και μανιακή γκριμάτσα, υπογραμμισμένη από ένα τρομακτικό (ή τρομαγμένο) χαμόγελο, κρύβει πίσω της κάποιο ζωντανό πρόσωπο ή ένα ανδρείκελο.

Μας κοιτάζει πραγματικά ή διασταυρωνόμαστε με ένα παγωμένο βλέμμα;
Μήπως η ακινησία της μορφής μεταστρέφει την ίδια την θέαση;
Αν όχι, τότε γιατί σιγά σιγά υποπτευόμαστε ότι ενδέχεται να μην είμαστε το υποκείμενο αλλά το αντικείμενο της παρατήρησης;
Η φιγούρα είναι όντως ακίνητη ή εμείς βρισκόμαστε καθηλωμένοι και αυτή περιστρέφεται γύρω μας;

Τελικά τι κινείται, εμείς, η μάσκα ή η κάμερα;

Δεν ξέρουμε πως βρεθήκαμε εκεί όμως η μορφή που δεσπόζει στο κέντρο του κάδρου μοιάζει με έναν σαδιστικό τρόπο σαν να μας περίμενε.