Αναφέρεται πως στην Ιαπωνία των 70s έκανε την εμφάνισή του ένα υπερεξελιγμένο καταστασιακό μπλέντερ που επέτρεπε στον χειριστή του να αλέθει κομμάτια της ιστορίας, της πολιτικής και της σεξουαλικότητας. Η παρανοϊκή αυτή συσκευή πέρασε -άγνωστο πώς- στην κατοχή του δραματουργού, ποιητή, φωτογράφου, avant-garde συγγραφέα και πολιτικοποιημένου καλλιτέχνη Shuji Terayama (άλλες πηγές υποστηρίζουν ότι ήταν ο εφευρέτης της). Ο Terayama βάζοντας το κατάλληλο μείγμα κινηματογράφησε τη διαδικασία και ύστερα μας πέταξε στο κεφάλι τον παραλογισμό με τίτλο Emperor Tomato Ketchup.

Φορώντας περούκες και εσώρουχα βρισκόμαστε ξαφνικά ημίγυμνοι/ες σε ένα δωμάτιο γεμάτο κούκλες, παιχνίδια, πορτρέτα και μεταμφιεσμένες γκέισες. Πεπεισμένοι ότι πρόκειται για μια σπάνια και αλλόκοτη εμπειρία αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε τις δυνατότητες της εξαιρετικής αυτής περίστασης. Προβληματισμένοι ωστόσο για την διανοητική μας κατάσταση, αναζητούμε κάποιο οικείο σημείο αναφοράς κοιτάζοντας στον δρόμο από το παράθυρο αλλά τζίφος: εκεί, ανάμεσα στα άλλα εξωφρενικά βλέπουμε μικρά παιδιά ντυμένα στα χακί να βασανίζουν ενήλικους, περιθωριακές γκροτέσκες φιγούρες με θλιμμένες ειρωνικές γκριμάτσες και ένα σωρό νεκρούς να μετατρέπονται με φυσικότητα σε εξαρτήματα για καθημερινές, αθώες δραστηριότητες. Ανάμεσα στην ηδονή και την φρίκη διαλέγουμε το πρώτο και έτσι χωρίς δεύτερη σκέψη κλείνουμε το παράθυρο και συνεχίζουμε τις περιπτύξεις…

emperor-1

Μετά το πρώτο σοκ κουνάμε το κεφάλι μας και κοιτάμε την οθόνη προσπαθώντας να καταλάβουμε τι είδους τρέλα κουβαλάει ο Αυτοκράτορας Τοματοπολτός και τι τον βασανίζει. Σε αυτό το παράδοξο λοιπόν σύμπαν του Terayama τα παιδιά έχουν κυριαρχήσει στον κόσμο και επιβάλλουν την θέληση τους αναπαράγοντας απαράλλακτα την εξουσία όπως και τις έμφυλες διακρίσεις καθώς αγόρια αναγκάζουν τις γυναίκες να τους παρέχουν σεξουαλικές υπηρεσίες. Κατά την διάρκεια όμως των ερωτικών πράξεων οι ρόλοι μοιάζουν να αντιστρέφονται: αρχικά επικρατεί αμηχανία, ύστερα εξάρτηση κι εν τέλει τα αγόρια γίνονται έρμαια της ηδονής και παραδίδονται άνευ όρων στο άλλο φύλο ενώ η πρότερη δύναμή τους τα εγκαταλείπει πανηγυρικά.

Κατόπιν, μέσα από έναν απλό και αβίαστο σχεδόν ψυχεδελικό ερωτισμό, μεταφερόμαστε από το ζήτημα της εξουσίας στο ερωτικό φαινόμενο καθεαυτό. Τα βαμμένα πρόσωπα, οι μεταμφιέσεις και η άνεση με την οποία όλες και όλοι ερωτοτροπούν μεταξύ τους μπορούν να ιδωθούν σαν μια αχαλίνωτη ορμή για ελευθερία, μια εκκεντρική αισθητική και πολιτική πρόταση που επιχειρεί να επαναδιατυπώσει τις ηδονικές καταστάσεις που μπορούμε να βιώσουμε όταν απεκδυθούμε τους οικείους ρόλους / ταυτότητες και αφεθούμε με παιγνιώδη διάθεση να εξερευνήσουμε τις σχέσεις των ίδιων των σωμάτων.

emperor-4

Στο φινάλε ο σκηνοθέτης εκτοξεύει όλη του την μανία σε ένα σάλτο μορτάλε αλληγορικό και ξεκάθαρα αντιπολεμικό μέσα από ένα μακάβριο βαγκνερικό μοτίβο χρωματισμένο στον κωμικοτραγικό καμβά μιας νεορεαλιστικής ιταλικής κωμωδίας, παρουσιάζοντας δύο ανεγκέφαλους σαλτιμπάγκους -άθλιες μιλιταριστικές καρικατούρες- να πολεμούν πάνω από τα ερείπια, ξεδιάντροπα βυθισμένες στην ίδια τους την βρομιά. Μια συνάρτηση όχι μόνο πολιτική αλλά και βαθιά βιωματική καθότι ο Shuji Terayama στην ηλικία των εννέα ετών είχε επιζήσει των αμερικάνικων αεροπορικών επιδρομών του Aomori στις 28 Ιουλίου του 1945 που είχαν αφήσει πάνω από 30.000 νεκρούς.

emperor-3

Το Emperor Tomato Ketchup είναι οδοστρωτήρας: ισοπεδώνει τα HD σκουπίδια με σενάρια σαπουνόπερας και budget εκατομμυρίων που παράγει η βιομηχανία του κινηματογράφου όπως και τις μεταμοντέρνες φούσκες που σκάνε σαν πυροτεχνήματα στον λεγόμενο εναλλακτικό κινηματογράφο και συχνά βασίζονται στο σχήμα “πρόκληση για την πρόκληση”.

Ένα θεμέλιο ανατρεπτικής κουλτούρας που ξεσπάει βίαια ενάντια σε κάθε ηθικό συντηρητισμό και κοινωνικό ταμπού αποτελώντας κύρια επιρροή για το σύγχρονο περφόρμανς από την στιγμή που κυκλοφόρησε το 1971 μέχρι και σήμερα. Μια ταινία μεγάλης δυναμικής λόγω του ωμού και αιρετικού περιεχομένου της η οποία λειτουργεί όπως ένα οπτικοακουστικό ποίημα διεγείροντας με τρόπο οργιαστικό τις αισθήσεις από καρέ σε καρέ, σαν το τολμηρότερο όνειρο γύρω από το θέατρο της σκληρότητας του Αρτώ σε view master.

 

exadrik πρόταση

Γεμίστε τις οθόνες με Emperor Tomato Ketchup και φέρτε το χάος: λειτουργείστε προβοκατόρικα και κανονίστε αναπάντεχες προβολές, σπάστε τα νεύρα στους συντηρητικούς, τσακωθείτε με όσους αντανακλαστικά επικαλούνται το politically correct, βαφτείτε, μεταμφιεστείτε, βγάλτε τα ρούχα σας, επιχειρείστε μια ζωντανή παραλλαγή της ταινίας και καλά ξεμπερδέματα!