Interview / «Εμεις»

Το καψόνι της χρονιάς για εσάς και την παρέα σας…


Αν το χιούμορ είναι η ασύνδετη και ακατάληπτη επανάληψη της κοινοτοπίας, του θορύβου και της φτήνιας, τότε η παράσταση που είδα ήταν κωμωδία και όχι τρόμος.

Αν το θέατρο είναι η παντελής απουσία διατύπωσης και επικοινωνίας ερεθισμάτων και ερωτημάτων για την ζωή και τον άνθρωπο, τότε είδα θέατρο και όχι απόσπασμα εκπομπής τελεμάρκετινγκ στις πέντε το πρωί, εν μέσω βαριάς μανιοκατάθλιψης.

Αν το πολιτικό σχόλιο ορίζεται από την τυφλή εκτόξευση κοινωνικά φορτισμένων λέξεων ή φράσεων με αυτοσκοπό την δημιουργία γενικών και αόριστων συνειρμών που σε κάποιο άλλο σύμπαν θα μπορούσαν να είναι πολιτικοί, τότε η παράσταση ήταν πλούσια σε πολιτικά μηνύματα και όχι σε πολιτικά πασα-λύματα.

Αρκετές ώρες μετά την λήξη, συνειδητοποίησα ότι τα παραπάνω ερωτήματα είχαν τεθεί από τους συντελεστές με τέτοια ειλικρίνεια, τέτοια αποφασιστικότητα έως και βιαιότητα ώστε χρειάστηκα σοβαρή προσπάθεια για να ανασυγκροτήσω την προ “interview” εγκεφαλική λειτουργία και να είμαι σε θέση να διατυπώνω κρίσεις που πριν φάνταζαν αυτονόητες.

Είναι σαν να σου σερβίρουν μπαγιάτικο, προ κατεψυγμένο και ξαναζεσταμένο φαγητό με τέτοια χαρά, ζέση και επιμονή που αρχίζεις και αναρωτιέσαι αν κάποιος από τους δύο σας, (εσύ ή ο οικοδεσπότης) έχει πάρει μια γερή δόση lsd και βλέπει την ληγμένη κονσέρβα σαν ολόφρεσκη καραβίδα ή το αντίστροφο.

Η κλίση του κατήφορου αυξάνει επικίνδυνα, αν αναλογιστούμε πως μεγάλο μέρος του κοινού γελούσε όχι σε μια ύστατη προσπάθεια δημιουργίας των απαραίτητων συναισθηματικών σπασμών που θα τον βγάλουν (ημιθανή μα ζωντανό) έξω από τον βάλτο της κακογουστιάς, αλλά μετέχοντας στην παρωδία χιούμορ.

Επαληθεύθηκε έτσι μια παλιά μου αγωνία με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Αναρωτιόμουν πάντα, αν γελάει κανείς με τις γελοιογραφίες των σταυρολέξων ή αν αυτές υπάρχουν στα περιοδικά του είδους σαν ντεκόρ, καθαρά για αισθητικούς λόγους. Τελικά, όπως καλά μαντέψατε, προστέθηκε ακόμα ένας τόνος απαισιοδοξίας, στον γκρίζο καμβά για το μέλλον της ανθρωπότητας…

 

Συντελεστές

Σκηνοθέτης: Χρήστος Θάνος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Χρίστος Παπαμιχαήλ
Ηθοποιοί: Σοφία Καψαμπέλη, Μαρία Ζερβού, Σωτήρης Δούβρης, Βασίλης Τουρκομένης